مطالعات شرق/

منطقه جنوب آسیا طی سال‌های گذشته، شاهد تغییر و تحولات متعددی بوده است که کشورهای منطقه و فرامنطقه را تحت تأثیر خود قرار داده است. دراین کشور به دلیل قرار گرفتن در منطقه‌ای چندوجهی و اتصال به جنوب آسیا، آسیای مرکزی، خاورمیانه و همسایگی با قدرت نوظهوری به نام چین موقعیت ژئوپلیتیک خاصی پیدا کرده است که این موقعیت، هم‌زمان فرصت‌ها و چالش‌هایی برای پاکستان ایجاد کرده است. 

به‌رغم ایجاد توازن قوای جدید در منطقه آسیای جنوبی (شکل‌گیری بلوک چین و پاکستان در برابر بلوک آمریکا و هند)، اما پاکستان در نتیجه دیپلماسی ماهرانه، نمی‌خواهد به عنوان عضو یک بلوک خاص شناخته شود، بلکه درصدد تأمین رضایت بلوک‌های قدرت تا حد ممکن است. در این قالب، اسلام‌آباد می‌خواهد اتحادی عمیق با چین داشته باشد و در عین حال، روابط با ایالات متحده را حفظ کند تا بتواند درجاتی از همکاری را با واشنگتن فراهم سازد. پاکستان در همین چارچوب، در سطح منطقه‌ای نیز روابط با متحدان عرب را به دلیل تعمیق روابط با ایران و بالعکس (حداقل در کوتاه و میان مدت) از دست نخواهد داد، بلکه درصدد حفظ تعادل و توزان در روابط با هدف تأمین منافع سیاسی و اقتصادی خود خواهد بود.

این پژوهش به بررسی و تحلیل جایگاه پاکستان در منطقه و بررسی روابط پاکستان با کشورهای مهم منطقه‌ای و قدرت‌های جهانی می‌پردازد و به جایگاه و اهمیت ژئواستراتژیک این کشور در روند نظم جدید منطقه‌ای پرداخته شده است.