ایران شرقی 14 تير 1400 ساعت 10:29 http://www.iess.ir/fa/roundtable/2702/ -------------------------------------------------- رویکرد نظامی طالبان دیپلمات و قطری عنوان : عبدالشکور سالنگی: طالبان قطری هم از رویکرد نظامی بهره می‌برند -------------------------------------------------- طالبان دو طیف بوده و شامل طالبان قطری و طالبان نظامی هستند. طالبان قطری می‌دانند که خروج نظامیان آمریکایی از افغانستان چگونه بوده و توان دولت افغانستان تا چه اندازه است اما اطلاعات طالبان نظامی از اوضاع افغانستان به گونه دیگری است. این دسته از طالبان، به پیروزی این گروه در جنگ باور داشته و تصور می‌کند که اوضاع فعلی افغانستان شبیه اوضاع اواخر دوره دکتر نجیب‌الله است و دولت فعلی نیز به همان سرنوشت دچار خواهد شد. لذا پایان قضیه افغانستان را نظامی می‌داند و به اصطلاح خودشان، فتوحات خود را تا سقوط کابل ادامه می‌دهند. البته طالبان دیپلمات و قطری هم مخالف پیشروی طالبان نظامی نیستند زیرا تصور می‌کنند که با پیشرفت در میدان جنگ، امتیاز بیشتری در میز مذاکره گرفته می‌شود. متن : مطالعات شرق/ موسسه مطالعات راهبردی شرق و موسسه راهبرد پژوهان جهان معاصر روز سه شنبه هشتم تیرماه وبیناری را تحت عنوان تحولات افغانستان؛ خروج نظامیان ناتو و موج جدید حملات طالبان برگزار کردند. در این نشست سید رسول موسوی مدیر کل آسیای جنوبی وزارت خارجه جمهوری اسلامی ایران، محسن روحی صفت معاون پیشین دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی وزارت امور خارجه ایران، عبدالشکور سالنگی کارشناس ارشد مسائل بین المللی و جاوید حسینی پژوهشگر موسسه مطالعات راهبردی شرق سخنرانی کردند. موسسه مطالعات شرق متن سخنرانی ها را در چهار بخش منتشر می کند. چهارمین بخش متن اظهارات عبدالشکور سالنگی می باشد. عبدالشکور سالنگی کارشناس مسائل سیاسی افغانستان به تشریح دیدگاه های خود در خصوص موضوعات و تحولات اخیر افغانستان پرداخت و گفت که درگیری ها در گذشته هم در افغانستان وجود داشته است اما اخیراً تحولات سرعت بیشتری گرفته است. آمریکا تصمیم گرفته است که افغانستان را تا سپتامبر سال جاری ترک کند. با توجه به تخلیه پایگاه نظامیان آمریکایی در افغانستان، به نظر می رسد که آمریکا تصمیم جدی بر خروج از افغانستان دارد. در همین ارتباط، شاهد موج جدید حملات طالبان هستیم که عمدتاً در مناطق شمالی و شمال شرقی افغانستان متمرکز است. سوال این است که چرا طالبان در چنین وضعیتی، به فعالیت های نظامی خود شدت داده اند؟ لزوماً طالبان باید در آستانه خروج نظامیان خارجی افغانستان، فعالیت های نظامی خود را کاهش می دادند و خویشتن دار می بودند اما عملاً می بینیم که چنین نیست. در این میان چند فرضیه وجود دارد که از قرار زیر است: 1- طالبان دو طیف بوده که شامل طالبان قطری و طالبان نظامی هستند. طالبان قطری از اوضاع جاری مطلع بوده و می دانند که خروج نظامیان آمریکایی از افغانستان چگونه بوده و توان دولت افغانستان تا چه اندازه است اما اطلاعات طالبان نظامی از اوضاع افغانستان به گونه دیگری است. این دسته از طالبان، به پیروزی این گروه در جنگ باور داشته و تصور می کند که اوضاع فعلی افغانستان شبیه اوضاع اواخر دوره دکتر نجیب الله است و دولت فعلی نیز به همان سرنوشت دچار خواهد شد. لذا پایان قضیه افغانستان را نظامی می داند و به اصطلاح خودشان، فتوحات خود را تا سقوط کابل ادامه می دهند. البته طالبان دیپلمات و قطری هم مخالف پیشروی طالبان نظامی نیستند زیرا تصور می کنند که با پیشرفت در میدان جنگ، امتیاز بیشتری در میز مذاکره گرفته می شود. 2- طالبان با افزایش حملات خود به مواضع دولتی، خواستند وضعیت را محک بزنند و طرف مقابل را امتحان کنند که آیا خارجی ها هنوز هم پشتیبان دولت افغانستان هستند یا خیر. همچنین طالبان خواستند بدانند که دولت پشتوانه مردمی دارد یا خیر. پس از شدت حملات طالبان در شمال افغانستان، موجی از مقاومت مردمی ایجاد شد که برای هیئت دولت افغانستان در سفر به آمریکا، یک دستاورد به حساب آمد. در واقع بخشی از مردم افغانستان که در زمان حاکمیت طالبان در مقابل این گروه مقاومت کردند، بعد از این هم زیربار حاکمیت طالبان نخواهند رفت. چه آمریکا و دولت افغانستان باشند و چه نباشند، مردم در مقابل طالبان خواهند ایستاد. تحرکات مردمی نشان می دهد که مردم با جمهوریت اند نه با امارت و این پیام را به امریکایی ها می رساند که باید با نظامی باشند که مردم بر می تابند. 3- تحولات اخیر توانایی طالبان را برای تصرف مناطق بیشتر نشان داد و در عین حال مقاومت مردمی علیه این گروه را نیز به اثبات رساند. حتی در هرات مردم وسائل خود را می فروشند و اسلحه می خرند. این وضعیت در مناطق دیگر افغانستان نیز در حال وقوع است و مردم برای دفاع آمادگی می گیرند. این موضوع هم اثبات می کند که دولت از حمایت مردمی برخوردار و این مردم هستند که اجازه سقوط آن را نمی دهند. از همین جهت، طالبان مجبور است با دولت از در مذاکره وارد شود. سالنگی در بخش دوم سخنان خود با اشاره نقش ناتو در مسائل افغانستان گفت که وقتی از ناتو حرف می زنیم، در واقع از آمریکا هم حرف می زنیم زیرا سیاست ناتو و آمریکا در افغانستان یکی است. لذا در هر قضیه ای که آمریکا نقش داشته باشد، ناتو هم همان نقش را بازی خواهد کرد. در حال حاضر راهبرد ناتو و آمریکا در قبال افغانستان، حمایت و پشتیبانی از دولت افغانستان است. این کارشناس مسائل سیاسی در خصوص نقش پاکستان در افغانستان گفت که این کشور از چهار دهه پیش، نقش مهمی در مسائل افغانستان دارد. پاکستان در زمان جهاد مردم افغانستان علیه ارتش سرخ، در کنار مجاهدین قرار داشت و پس از آن به حمایت و پشتیبانی خود از طالبان ادامه داد. اگر حمایت پاکستان از طالبان قطع شود، این گروه دو روز هم نمی تواند در افغانستان دوام بیاورد. این که پاکستان در آینده چه توقعاتی دارد، بحث جداگانه ای است ولی اکنون با تمام توان از طالبان حمایت می کند. وی در ادامه به شکست آمریکا در افغانستان اشاره کرد و گفت که از اول مشخص بود آمریکا نمی تواند در افغانستان دوام بیاورد. شوروی حضور نظامی سنگین تری نسبت به آمریکا در افغانستان داشت اما نتوانست طاقت بیاورد. جدای از دلایل شکست یا عقب نشینی آمریکا از افغانستان، در حال حاضر هیچ کشوری نمی تواند جای آمریکا را در افغانستان پر کند. نه تنها هیچ کشوری جای آمریکا در افغانستان پر نمی کند بلکه آمریکا هم به هیچ کشوری اجازه نمی دهد که این جایگاه را پر کند. اگر امروز امریکا افغانستان را به صورت کامل ترک کند، بدون این که طالبان را در نظر بگیریم، شاهد آغاز یک جنگ داخلی دیگر در افغانستان خواهیم بود. سالنگی درباره نقش آمریکا در آینده گفت که درست است آمریکا پای خود را در بعد نظامی از افغانستان پس کشیده است اما هنوز این کشور نقش اصلی را در قضایای افغانستان بازی می کند. اگر آمریکا در مسائل افغانستان نقش نداشته باشد، افغانستان به کشور جنگ زده تبدیل خواهد شد. من زیاد به شکست آمریکا در افغانستان اعتقادی ندارم زیرا این کشور با ترفندهای دیگری نقش خود را در قضیه افغانستان برجسته کرده است. انتهای مطلب/

Session Replace: Table './eastern8_db1/customer_sessions' is marked as crashed and should be repaired