ایران شرقی 17 خرداد 1399 ساعت 14:58 http://www.iess.ir/fa/translate/2244/ -------------------------------------------------- چشم انداز گوادر عنوان : بندر گوادر: دبی جدید یا آرزویي واهی؟ -------------------------------------------------- شهر کوچک بندری گوادر، در جنوب غربی پاکستان، مرکز اصلی پروژۀ 50 میلیارد دلاری کریدور اقتصادی چین و پاکستان (CPEC) است. طبق برنامه‌ریزی، گوادر قرار است به یک شهر بندری هوشمند و یک مرکز شهری توسعه ‌یافته بدل خواهد شد. بر اساس طرح جامع تصویب ‌شدۀ گوادر، این شهر به 11 منطقۀ کاربردی و یک منطقۀ ویژۀ اقتصادی تقسیم خواهد شد و پیش‌بینی می‌گردد، جمعیت آن تا سال 2050 به 2 میلیون نفر برسد. علاوه ‎بر اين، بر اساس اين طرح جامع، توليد ناخالص گوادر تا سال 2050 تا 30 میلیارد دلار افزايش خواهد يافت و 1.2 میلیون شغل ايجاد خواهد كرد. بلندپروازی در این زمینه به قدری است که گاهی عنوان می‌شود گوادر به قطب اقتصادی جنوب آسیا بدل خواهد شد. اما به سه دلیل این امر ممکن نیست از جمله این که پاکستان شرایطی دبی و سنگاپور قبل از تبديل‌شدن به شهرهای بزرگ بندری را ندارد. متن : ایران شرقی/ شهر کوچک بندری گوادر، در جنوب غربی پاکستان، مرکز اصلی پروژۀ 50 میلیارد دلاری کریدور اقتصادی چین و پاکستان (CPEC) است، که بخش پاکستانی پروژۀ ابتکاری یک کمربند - یک جاده می باشد. طبق برنامه ریزی CPECگوادر قرار است به یک شهر بندری هوشمند تبدیل شود، اين شهر نه تنها به یک بندر بزرگ تجاری بلکه به نوبۀ خود، به یک مرکز شهری توسعه یافته بدل خواهد شد. در ماه فوریه، شاه زیب خان کاکر (Shahzeb Khan Kakar)، مدیرکل ادارۀ توسعۀ گوادار (GDA)، به انجمن سرمايه گذاران در کراچی گفت که برنامۀ جامع جدید گوادر تصویب شده و اين شهر بندری به سنگاپورِ پاکستان تبدیل می شود. وی شهر گوادر را با جمعیت فعلي 85000 نفري آن، "امن ترین شهر پاکستان" خواند و پيمانكاران را به سرمایه گذاری در اين شهر دعوت کرد. بر اساس طرح جامع تصویب شدۀ GDA گوادر، این شهر به 11 منطقۀ کاربردی و یک منطقۀ ویژۀ اقتصادی تقسیم خواهد شد و پیش بینی می گردد، جمعیت آن تا سال 2050 به 2 میلیون نفر برسد. علاوه بر اين، بر اساس اين طرح جامع، توليد ناخالص گوادر تا سال 2050 تا 30 میلیارد دلار افزايش خواهد يافت و 1.2 میلیون شغل ايجاد خواهد كرد. در گزارشي با عنوان: " دبی جديد اما در مقیاسي بسیار بزرگ تر و در بازه زمانی سریع تر" آمده است كه "این طرحِ جامع، جزئیات چگونگی تبدیل شدن گوادر به قطب اقتصادی نه تنها براي پاکستان بلکه براي کل منطقه جنوب آسیا را نشان می دهد." در هياهوي رسانه ها در مورد این پروژه، گزارش برخی از رسانه ها مبتني بر اينكه براساس این طرح، یک جزیره مصنوعی 10 میلیارد دلاری در نزدیکی گوادر، ساخته خواهد شد، هیجان زیادی را در بین سرمایه گذاران و مردم برانگیخته است. با این حال،GDA خيلي زود شایعه ساخت این جزیره را رد كرد و از سرمایه گذاران خواست تا بر روی سایر مواردي كه در طرح جامع آمده است، تمرکز کنند. در زمانی که این پروژه با رکود روبرو بود، تصویب طرح جامع گوادر خبر امیدوارکننده ای برای CPEC بود. با وجود تمام چشم اندازهاي وسوسه انگیزي كه این طرح براي سرمایه گذاران ايجاد می كند، سه دلیل اصلی وجود دارد که نشان مي دهد اين طرح امکان پذیر نيست. نخست، حقيقت این است که پاکستان بودجه و سرمايۀ لازم برای انجام چنين طرحي را ندارد. حتی بر اساس برآوردهای محافظه کارانه، سرمايه اي بیش از 750 میلیون دلار برای تأمین اعتبار زیرساخت های اساسی گوادر مورد نياز است. حتی قبل از شروع بحران کوید 19، اقتصاد پاکستان دچار بحران شده و برای تأمین کسری موجود در تراز پرداخت خود، به صندوق بین المللی پول متوسل شده است. پاکستان اخیراً توافق نامه دیگری با صندوق بین المللی پول امضا نموده است که مبتني بر آن، 450 میلیون دلار به عنوان پشتیبانی بودجه به پاکستان پرداخت خواهد شد. در چنين شرایطي، بعيد است که پاکستان چنين كمكي را برای توسعۀ شهر رویایی خود در گوادر هزينه کند. شايان توجه است که CPEC ، خود هیچ گونه مقررات بودجه ای و مالي برای اجرای کل طرح ندارد. دوم اينكه، پاکستان، شرایطی که دبی و سنگاپور قبل از تبديل شدن به شهرهای بزرگ بندری تجربه كردند را ندارد. حاکمان دبی از فروش نفت، پول زیادی بدست آوردند که از آن برای توسعۀ زیرساخت های اساسی استفاده کردند. پاکستان در چنین موقعيتي قرار ندارد. علاوه بر این، دبی و تا حدی سنگاپور، دولت های اقتدارگرايي داشتند که پیشرفت های گسترده ای تا اين حد را در آنها ممکن مي ساخت. در عوض، پاکستان دارای دموکراسی قطبی شده است و طیف گسترده ای از بازیگران قدرت با منافع متضاد در اين كشور ايفاي نقش مي كنند. اجرای چنین طرحي، با چنين مقیاسی، بدون درگیری و اختلاف داخلي تقریبا غیر ممکن است. به عنوان نمونه، نیروگاه 300 مگاواتی در گوادر، كه بخشی از طرح CPEC مي باشد، حتی در مواقعی كه گوادر با كاهش شدید برق روبرو بود، بیش از سه سال در انتظار تصويب و تاييد دولت محلي بلوچستان ماند. سوم اينكه، موفقیت CPEC به طورکلی و طرح توسعۀ گوادر به طورخاص و ويژه، به وضعیت روابط پاکستان و چین بستگي دارد. اگر چه روابط استراتژیک در دهه های گذشته بهبود یافته است، اما روابط اقتصادی اغلب فراز و نشیب های بسياري به خود ديده است. اگر پاکستان تصمیمی بگيرد كه در تضاد با منافع چین باشد، پکن به راحتی می تواند CPEC را متوقف کند. در چنين شرايطي، حتی بزرگراه ها و فرودگاه بین المللی جدید وعده داده شده در طرح CPEC هم ديگر در گوادر ساخته نخواهد شد. پاکستان، ورود پرسنل چینی از چین به گوادر را به دلیل شیوع کرونا ویروس ممنوع اعلام کرده و اگر اوضاع به شکلی نامطلوب برای چین ادامه يابد، پاکستان باید خود را براي دريافت واکنش تندي از سوي پکن آماده كند. با توجه به این عوامل، طرح جامع گوادر، چيزي جز قلعه اي بر روي ابرها نيست. سیاست گذاران در اسلام آباد آن قدر ساده نیستند که اين چيزها را ندانند. به همین دلیل است که تأیید برنامه و کلیه گزارش های رسانه ها را می توان تنها حركتي براي جلب افكار عمومی تلقی كرد. این طرح جامع، توجه سرمایه گذاران به گوادر را دوباره جلب کرده و به CPEC که در سال 2019 در حال افول بود، جان تازه اي داده است. بنابراین، این طرح تا حدودي به اهداف مورد نظر خود رسیده و کسانی که امروز در پاکستان تصمیم می گیرند، در سال 2050 در مسند قدرت و پاسخگويي نيستند كه توضیح دهند چرا اجراي چنين طرحي عملی نبوده و نيست. انتهای مطلب/ آنچه در این متن آمده به معنای تأیید محتوای آن از سوی موسسه ایران شرقی نیست و تنها در راستای اطلاع رسانی و انعكاس نظرات تحليلگران و منابع مختلف منتشر شده است

Session Replace: Table './eastern8_db1/customer_sessions' is marked as crashed and should be repaired