پاکستان سال 1402 را با معضل‌های مرتبط با اختلاف‌های سیاسی ناشی از برکناری عمران خان-نخست وزیر سابق- آغاز کرد که این مشکلات در تلفیق با نظامی سازی سیاست، فساد، بیگانه هراسی، فرقه‌گرایی، تروریسم، بنیادگرایی و اقتدارگرایی، وابستگی شدید به کمک نهادهای بین‌المللی، قدرت خیابانی نیروهای افراطی مذهبی، مسئلۀ مهاجرین افغان، تنش و درگیری با همسایگان، پیامدهای تغییرات آب و هوایی و ناآرامی‌های اجتماعی و سیاسی در پاکستان، شدت یافت. 
از سوی دیگر سیستم ناکارآمد اقتصادی و عدم بازپرداخت بدهی، منجر به موجی از تورم در بخش‌های مختلف شد و به افزایش هزینۀ برق، غذا و سایر کالاهای اساسی انجامید. ضمن اینکه دولت و اپوزیسیون برای رفع چالش‌های اقتصادی و اجرای اصلاحات همه جانبه، هیچ برنامۀ ساختارشکنانه‌ای ارائه نکردند. این وضعیت پیامدهای قابل‌توجهی در انتخاب رأی دهندگان در انتخابات سراسری این کشور بر جای گذاشت. بدین ترتیب قدرت سیاسی که باید برای پیشبرد اصلاحات اقتصادی و مقابله با چالش‌های جدی حاکمیتی و امنیتی مبارزه کند به رقابت‌های درون حزبی متمایل شد و چالش‌هایی را به وجود آورد. مجموع این معضل‌ها، بار دیگر پاکستان را در لیست بحرانی‌ترین کشورهای جهان در سال 1402 قرار داد.
کارگروه پاکستان مؤسسه مطالعات راهبردی شرق در این گزارش، تلاش کرده است مهمترین رویدادهای پاکستان را بررسی و تحلیل کند.