سخنرانان این وبینار عبارت بودند از:
- «منیر اکرم»، سفیر پیشین پاکستان در سازمان ملل متحد و رئیس سابق شورای امنیت سازمان ملل متحد؛
- «مهدی هنردوست»، سفیر اسبق جمهوری اسلامی ایران در پاکستان؛
- «سید احمد فاطمینژاد»، دانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد و کارشناس مسائل افپاک.
- دکتر محمدحسین باقری، مدیر اندیشکده اقبال، نیز مدیریت این نشست را برعهده داشت.
«منیر اکرم» با اشاره به ماهیت روابط پاکستان و آمریکا، تأکید کرد:
روابط پاکستان و آمریکا همیشه مقطعی بوده و دچار افتوخیزهای فراوان شده است. با این حال، آمریکا کشوری است که تقریباً همه بازیگران مهم جهانی، از چین و روسیه گرفته تا کشورهای در حال توسعه، مایل به حفظ ارتباط با آن هستند. وی افزود که پاکستان به دلایل زیر به حفظ این رابطه نیاز دارد:
دریافت کمکهای مالی از صندوق بینالمللی پول
همکاری در مبارزه با تروریسم
جلوگیری از فشار و تقابل مستقیم ایالات متحده
به گفته منیر اکرم، هرچند روابط دو کشور در چهار دهه گذشته مطلوب بوده، اما طی ده سال اخیر و بهویژه به دلیل تحولات افغانستان، با چالشهای جدی مواجه شده است. به باور وی پاکستان به دلایلی چون دریافت کمکهای مالی از صندوق بینالمللی پول، مبارزه با تروریسم و جلوگیری از فشارهای آمریکا ناگزیر به حفظ این روابط با ایالات متحده است، اما تأکید دارد که این رابطه به قیمت تضعیف مناسبات با چین، ایران و جهان اسلام نخواهد بود.
وی خاطرنشان میکند پاکستان همواره تلاش کرده روابطش با آمریکا تأثیر منفی بر روابط نزدیکش با ایران نداشته باشد و در موضوعاتی چون جنگ ایران و عراق، برنامه هستهای ایران، حقوق بشر و مقابله با تجاوزات اسرائیل، در کنار ایران ایستاده است. در این چارچوب، مهمترین تهدید امنیتی پاکستان، هند معرفی میشود و همکاری هند با اسرائیل و حمایت از گروههای ضدپاکستانی بهعنوان چالش جدی منطقهای مطرح است.
در این وبینار، «مهدی هنردوست» مطرح کرد که «آمریکا همیشه به صورت ابزاری از پاکستان استفاده میکرد که به ویژه در بیرون کردن روسیه از افغانستان این سیاست ایالات متحده به وضوح دیده میشود. روابط پاکستان و ایران بر اساس راهبرد بلند مدت تنظیم شده است. هیچ یک از طرفین تا کنون اقدامی انجام نداده که موجب رنجش طرف مقابل شود.»
در این نشست تخصصی «دکتر فاطمی نژاد» نیز اشاره کرد که «پاکستان و آمریکا روابط خوب و در برخی موارد پرتنش داشتهاند. پیامدهای این رابطه را میتوان از دیدگاه مثبت و منفی بررسی کرد. پیامدهای منفی احتمالی عبارتند از:
آسیبپذیری آسمان ایران، ناامنی در مرزهای شرقی ایران، خطر پیمان دفاعی پاکستان و عربستان البته اگر ایران را در بر نگیرد.» به باور ایشان، طبق دیدگاه خوشبینانه میتوان گفت: «پاکستان میتواند انگیزه میانجیگری داشته باشد، ذهنیت مثبت پاکستان و ایران نسبت به یکدیگر سبب میشود پیامدهای روابط اسلامآباد- واشنگتن برای تهران چندان منفی نباشد. پاکستان روابط خوبی با ج.ا.ایران دارد اما زمانی که ائتلافی ایجاد میشود پیامدهایی دارد و پیمان دفاعی پاکستان و عربستان در این خصوص مهم است که بررسی شود».
کد خبر:4208
