ایران شرقی/

در بسیاری از منابع پژوهشی، آسیای مرکزی عمدتا از موضع "بازی بزرگ" – تاثیرات و تناقضات سیاست‌ها و استراتژی‌های روسیه، آمریکا، چین و دیگر بازیگران خارجی کم نفوذتر، اما فعال – مطالعه و بررسی می‌شود. بدون شک، نفوذ خارجی دارای اهمیت کمی نیست، اما اغلب فراموش می‌شود که کشورهای آسیای مرکزی پس از 25 سال استقلال وارد مرحله تغییرات بحرانی داخلی شده‌اند.
دهه آینده تا حد زیادی توسعه بلند مدت منطقه را تعیین خواهد کرد، چرا که روندهای داخلی نوظهور در حال حاضر، شکل اجتماعی، اقتصادی و سیاسی آن را تغییر می‌دهند. مرحله تحول تاریخی جدیدی فرا رسیده است که در آن استفاده از اصطلاح "آسیای مرکزی پساشوروی" به دلیل جوانب دموگرافیک و نسلی، کارایی کمتری داشته و کمتر مورد توجه است.

در اولین شماره از مجموعه ویژه‌نامه‌های موسسه مطالعات ایران شرقی در سال 1397؛ چهل و یکمین شماره تخصصی این مرکز مطالعاتی، با موضوع نظری بر سناریوهای آسیای مرکزی در سال 2027؛ ترجمه، ویراستاری و به مرحله انتشار رسید.

در این شماره، به چندین سوال مختلف که چشم اندازی استراتژیک برای 10 سال آینده را به پیشبینی گرفته است، اشاره می‌گردد.
 

• روشنفکران جوان آینده کشور خود را چگونه می‌بینند؟
  چه روندهای مدرنی به تغییرات اساسی در منطقه منجر می‌شوند؟
  تغییر نسل چه تاثیری بر توسعه منطقه دارد؟
  آیا جستجوی مدل‌های جدید رشد اقتصادی به رشد اقتصاد منطقه منجر می‌شود؟
  جغرافیایی منطقه در پس زمینه تغییرات ژئواکونومیک و ژئوپلتیک چه نقشی ایفا می‌کند؟
  تغییرات داخلی تا چه اندازه بر توسعه آسیای مرکزی تاثیر دارند؟
  چه فرصت‌ها و امکاناتی برای توسعه و چه تهدیداتی برای چشم‌اندازهای مطلوب وجود دارد؟
  چه درس‌هایی می‌توان از سناریوهای طراحی شده گرفت؟